Zabawa

Puzzle inaczej cz.I

Czy zastanawialiście się kiedyś dlaczego potrafimy różnicować nawet bardzo podobne do siebie kształty, np.: odróżniać litery c od ć, d od b, m od n. itp.? Dlaczego, szukając jakiejś informacji po prostu „rzucamy” okiem na tekst i odnajdujemy słowa – klucze? Dlaczego patrząc na niewielki fragment obrazka, potrafimy domyśleć się co on przedstawia? Dlaczego umiemy wiernie odwzorowywać nawet skomplikowane znaki graficzne? Domyślam się, że pomyślicie: „po prostu patrzymy i widzimy”.

Jednak w strukturach naszego mózgu, w czasie kiedy my „po prostu” patrzymy i widzimy przebiegają skomplikowane procesy myślowe zwane: analizą i synteza wzrokową. Mówiąc prościej, abyśmy mogli właściwie zinterpretować jakiś bodziec wzrokowy (np.: literę, symbol.), nasz mózg musi „rozłożyć” go na mniejsze elementy, a potem ponownie złożyć w całość.

Jednak żaden człowiek nie rodzi się z w pełni rozwiniętymi umiejętnościami analizy i syntezy wzrokowej. Funkcje te rozwijają się stopniowo wraz z dojrzewaniem organizmu, przy czym najszybciej w pierwszych latach życia. Prawidłowo ukształtowane procesy analizy i syntezy wzrokowej warunkują powodzenie w nauce czytania i pisania. Bawiąc się z dzieckiem warto o tym pamiętać! Poprzez właściwie dobrane zabawy możemy sami stymulować rozwój percepcji wzrokowej malucha.

Jak to robić? Jedną z najpopularniejszych zabawek, służących do tego celu są układanki. Dlatego dzisiaj przedstawię kilka pomysłów, będących alternatywą dla puzzli dostępnych w sklepach. Jak zwykle wszystko możecie wykonać sami. Potrzebne będą tylko zapał i odrobina cierpliwości.

„Pocięte obrazki” dla maluchów i starszaków.

Od czasu do czasu warto 1 (1)zamienić kupne puzzle na układanki domowej roboty, czyli pocięte rysunki z dziecięcych książeczek, zdjęcia, pocztówki itp. Ich przewaga polega na tym, że dziecko układając, musi wnikliwie analizować szczegóły obrazka, a nie kierować się kształtem puzzla. Unikamy w te sposób sytuacji, takich jak przedstawiona na zdjęciu.

Tnąc obrazki pamiętajcie o kilku zasadach:

  • Zaczynamy od układanek złożonych z małej ilości elementów, po czym stopniowo zwiększamy trudność (układanki 2-cześciowe, potem 3, 4-częsciowe itd.). Kilkunastoelementowe puzzle są naprawdę bardzo trudne!. Sprawdźcie sami
  • Obrazki tniemy najpierw w pionie (te układa się dzieciom najłatwiej), potem w poziomie, następnie po skosach
  • Początkowo puzzle można przecinać na oczach dziecka, ułatwi mu to złożenie obrazka w całość
  • Starszakom możecie zaproponować, aby same przygotowały układankę. Ciekawe, że obrazek pocięty przez dziecko samodzielnie (nawet na bardzo dużo części) jest łatwiejszy do ułożenia.

23

Puzzle z pudełek po zapałkach” dla maluchów i starszaków.

Zachęcam do wykonywania tego typu układanek wspólnie z dziećmi.
Potrzebne materiały:

  •  kilka lub kilkanaście pudełek po zapałkach (ilość zależy od wielkości naklejanych rysunków)
  • 2 obrazki o takich samych wymiarach (najlepiej związane z zainteresowaniami dziecka)
  • klej
  • nożyczki
  • ołówek.

Sposób wykonania:
1. Na rysunku układamy ściśle obok siebie pudełka. Należy je kłaść tak, aby ściana o większej powierzchni dotykała kartki. W ten sposób określimy, ile dokładnie potrzebujemy pudełek.

5

2. Na obrazku rysujemy siatkę prostokątów o wymiarach takich, jak pudełko po zapałkach. Można to zrobić odrysowując jego kontury.

6

3. Tniemy obrazek wzdłuż narysowanych linii.

7

4. Pocięte fragmenty naklejamy na większych bokach pudełek.

8

5. Tak samo postępujemy z drugim rysunkiem tyle, że przyklejamy go na odwrotnej stronie pudełek.

910

Dobra rada: Pamiętajcie, aby dostosować ilość elementów do możliwości rozwojowych waszego dziecka! Dwu i półroczny maluch układa puzzle 2 elementowe, 3- latek 3- elementowe.

„Puzzle i cienie” dla maluszków.

To propozycja dla zapracowanych rodziców, którzy „na szybko” muszą wymyślić jakąś zabawę swoimi znudzonym maluchom (coś o tym wiem!).

Sposób przygotowania:
Wybierzcie kilka dużych puzzli (te w wersji max sprawdzają się najlepiej), zwróćcie uwagę, aby nie było wśród nich takich samych. Przyłóżcie je do kartki papieru i dokładnie odrysujcie ich kształty. Zadaniem maluszka jest dopasowanie puzzelków do właściwych konturów.

1112

PS.: W kolejnym artykule zaprezentuję Wam trudniejsze układanki przeznaczone dla starszych przedszkolaków i uczniów. Zapraszam do czytania i oglądania.

O autorze

Małgorzata Bukowska

Małgorzata Bukowska

Żona, mama; z zawodu i zamiłowania nauczycielka wychowania przedszkolnego i wczesnoszkolnego, terapeuta pedagogiczny. Aktualnie poświęca się wychowaniu i edukacji swoich trzech synów: 6-letniego Sebastiana, 4-letniego Wojtka i rocznego Mikołaja.

1 Komentarz

  • […] W poprzednim artykule zachęcałam Was do wykorzystywania w zabawach z dziećmi układanek „domowej roboty”. Mają one dużo zalet:  skłaniają malucha do wnikliwej analizy treści układanego obrazka;  dają rodzicowi możliwości idealnego dostosowania trudności układanki do umiejętności dziecka oraz wyboru treści zgodnej z zainteresowaniami malucha – co niewątpliwie czyni zabawę atrakcyjniejszą;  „domowe” układanki można przecinać na wiele sposobów, w efekcie nie przyzwyczajamy dziecka do myślenia schematami;  są tanie, a przy tym nie zajmują dużo miejsca na półkach. Przedstawione tydzień temu propozycje przeznaczone były dla młodszych dzieci. Natomiast dzisiaj, pokażę Wam kilka trudniejszych układanek, wykonanych z myślą o starszych przedszkolakach oraz uczniach z niższych klas szkoły podstawowej. […]

Leave a Reply

%d bloggers like this: